زنجیر










بازنجیر نگاهت دلم رابه سنگ بزرگی بستی

سخت است ولی نمیدانم چرا بی اختیار به دنبالت میدوم
 
حس قشنگیست ولی  به عشق تو با پای برهنه 

به روی هر گدازه ای و خرده شیشه های روزگار پا گذاشتم

تا کجا مرا به دنبال خود میکشی .آیا انتهای هست.



[ چهارشنبه 9 بهمن 1392 ] [ 09:20 ق.ظ ] [ لیلی ] [ نظرات() ]